SAMENWERKING
Het hebben van een goede en betrouwbare samenwerkingspartner is van groot belang voor het welslagen van een project. SOLidariedade werkt in Brazilië samen met de Braziliaanse stichting AEFRAN (Associação de Educação Franciscana de Penitencia e Caridade Crista). AEFRAN is een stichting van de Zusters Franciscanessen in Porto Alegre. De formele kant van de samenwerking houdt onder meer in dat AEFRAN garant staat voor het visum, de werkvergunning en diverse andere wettelijke verplichtingen van Mark en Anouk. AEFRAN is de juridische eigenaar van het Centro Franciscano in de stad Alvorada en het Colégio Imaculada in de stad Canoas. Mark en Anouk werken  op deze twee locaties.

DOELGROEP
SOLidariedade richt zich op kansarme jongeren in Brazilië, in de leeftijd van 4 tot 16 jaar. De meerderheid van deze jongeren bezoekt een aantal uren per dag een gratis overheidsschool of een filantropische privé school (door middel van een beurs). De rest van de dag werken zij mee in het huis(houden), hebben ze een betaalde baan en/of bezoeken ze een sociaal-educatief centrum. De meerderheid van deze families ontvangt maandelijks een uitkering uit het programma Bolsa Família. Dit is een sociaal overheidsprogramma gericht op uitroeiing van extreme armoede en verhoging van de onderwijs participatie (ouders krijgen alleen een uitkering wanneer hun kinderen naar school gaan).

 

Alvorada 1

Cidade da Solidariedade

Centro Franciscano in Alvorada
Alvorada ligt op ongeveer een uur rijden van de stad Porto Alegre, waar Mark en Anouk wonen. De stad Alvorada werd in 1965 gesticht en er wonen bijna tweehonderdduizend mensen. Alvorada wordt in de volksmond een slaapstad genoemd, omdat het grootste gedeelte van de bevolking ‘s morgens vroeg van huis gaat om in de stad te werken en pas ’s avonds laat terug naar huis komt, alleen om te slapen. Vanaf haar oprichting wordt de stad Alvorada gekenmerkt door een zeer moeizame economische en sociale ontwikkeling. Het gemiddelde inkomen per hoofd van de bevolking is één van de laagste in de regio. 27% van de volwassen bevolking in de werkende leeftijd heeft geen vast inkomen. 4% van de bevolking ouder dan vijftien jaar kan niet lezen of schrijven. Het zijn historische problemen die te wijten zijn aan een gebrek aan goed management en slechte investeringen door opeenvolgende gemeentebesturen. De lage sociaaleconomische status van de stad heeft grote gevolgen voor de bevolking. Het Instituto Sangari heeft in 2011 het geweld in de provincie Rio Grande do Sul tussen 2008-2010 in kaart gebracht. Hieruit kwam naar voren dat Alvorada met vierenveertig moorden per honderdduizend inwoners het hoogte percentage moorden van de hele provincie heeft. De bewoners van Alvorada zijn kwetsbaar en de sociale risico’s zijn groot. Hun leven wordt gekenmerkt door werkloosheid, slechte huisvesting en sanitaire voorzieningen, geweld, mensenhandel, slecht onderwijs, drugsmisbruik, kinderarbeid en seksuele uitbuiting. Vooral het slechte onderwijs zorgt er voor dat mensen vrijwel geen kans krijgen om hun levenssituatie te verbeteren. De situatie voor jongeren is tamelijk uitzichtloos. Uit recent onderzoek blijkt dat er grote groepen jongeren zijn die al op zeer jonge leeftijd dag en nacht over straat zwerven, met alle gevaren van geweld, kinderarbeid en seksuele uitbuiting van dien. In de stad zijn veel sociale instituten en projecten, maar het ontbreekt aan (de bereidheid tot) samenwerking en aan kennis over de oorzaken van sociale problemen, waardoor er niet effectief wordt gewerkt.

In het Centro Franciscano worden dagelijks honderd jongeren van zes tot zestien jaar opgevangen. De jongeren die ‘s morgens naar school gaan, komen ’s middags naar het centrum (13.00-17.00 uur) en de jongeren die ’s middags naar school gaan komen ’s morgens naar het centrum (07.30-11.30 uur). De jongeren zijn verdeeld in vier leeftijdsgroepen. Elke groep heeft een vaste sociale begeleider. Per dagdeel hebben de groepen drie uur activiteiten, zoals capoeira, sport, tekenen, Engelse les, muziek, handenarbeid, computerles en dansen. Elke dag wordt er een warme maaltijd geserveerd en indien nodig kunnen jongeren zich douchen en/of kleding krijgen. Soortgelijke centra als dit zijn overal in Brazilië te vinden, het is dus geen uniek initiatief. De voorzieningen zijn dat echter wel en in die zin zou het kunnen uitgroeien tot een unieke locatie. Het centrum is relatief jong (2005) en de mogelijkheden worden nog niet volledig benut. Er is bewust gekozen om niet de volledige capaciteit aan kinderen toe te laten, omdat het op dit moment niet lukt om de kinderen consequent te laten komen. Het centrum kampt met een hoog verloop onder het personeel en een gebrek aan management ondersteuning en strategisch, lange termijn denkvermogen. Er is op dit moment nog te weinig participatie van de families en er is nauwelijks samenwerking met de scholen die de kinderen bezoeken. Beide aspecten zijn van groot belang in het streven naar een veilige en beschermde omgeving voor de jongeren.